tag:blogger.com,1999:blog-38493142012-02-10T14:13:07.326-08:00بطری.بعيد ميدانم آنچه نوشته ام شعر باشد
.کاش از منظر بصری، شاعرانه ديدن باشند
.اگر آنچه ميخوانم همان باشد که خوانده ميشود، پس انتزاع دارد
.هر نوشته به دريای وب پرتاب ميشود و جزيره کوچک، منزل است
.کسی که آنرا ميابد يا به نقشه گنجی دست يافته و يا به اراجيفی از ناکجاآبادمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.comBlogger2441100tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-6436366349130554042011-09-28T04:53:00.000-07:002011-09-28T04:53:53.256-07:00
عاشوراعيان سينه ميزدند و من هيزی ميشنيدم
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-86394797294248990912011-08-14T12:04:00.000-07:002011-08-14T12:07:32.321-07:00
شاخه ای از درخت است اين مداد آويخته ام به آن، در شعر طبيعت
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-4482711072496881812011-02-04T02:54:00.000-08:002011-02-04T03:07:38.436-08:00بودنم ، تصويری است آويخته بر ميخ ديوارازآنکه برايم پروازی را تدارک ديدمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-33038861263737720262011-01-11T11:39:00.000-08:002011-01-11T11:43:58.929-08:00سادگی يادگرفتن پرواز، به سختی فراموش کردن راه رفتن استمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-68082497407501686392010-10-14T07:51:00.003-07:002010-10-14T08:55:38.121-07:00.زندگیخلسه او در ماخلسه ما تا اوست.مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-71350735331860624212009-02-11T08:03:00.002-08:002009-02-11T08:05:52.158-08:00در باران صدای پل سکوت است-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-54474320665984747542008-06-14T07:51:00.001-07:002008-06-14T07:53:53.142-07:00غروب ، میوه فروش لامپ خورشیدی را خاموش کرد و در تاریکی لامپ مهتابی را روشن کرد و از مغازه بیرون رفت-مانند او-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-20931226597350364232008-05-13T03:23:00.000-07:002008-05-13T03:27:15.760-07:00از دودکش درخت بريده توی حياطابرهای سفيدِ دور دست خارج می شودما به جلو ميرويم ، آنها به عقبمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-19120149581588612452007-10-19T17:53:00.000-07:002007-10-19T18:11:41.402-07:00یکی نبود،هیچکس بوددر بيابانی که زياد دور نبود ،کوهی زندگی نمیکرد که قهوه ای و سخت بوددر نزديکيش درختی نبود که برگهای سبزی داشت و ميوه های شيرينِ قرمزی نداشت و سايه ای که رهگذران خسته را پناه ندهدزمانی مردی از آنجا نگذشت و بی درنگ با تبری که داشت ، بی پروا بيابان را از درخت گرفتاز آن زمان به بعد درختی آنجا نيست که در بيابانی باشدمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-21357727476573501292007-09-07T13:56:00.000-07:002007-09-07T14:06:42.116-07:00هنوز التیام هست ، چون جراحت هست-هنوز آب پاکمان می کند ، چون خون می آلایدمان-و هنوز جيرجيرک می خواند ، چون امواج تلويزيون، ساحل بدنمان را نوازش نمیکند-دستم را می بوسم ، نمیدانم کيست که می نوازد اين موسیقی را ، آن لطیف عاری از خاکِ بدن-دستش را می بوسم-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-37262855543148682332007-07-07T11:58:00.000-07:002007-07-07T11:59:01.418-07:00در خیابان کسی بوی امنیت می پراکند با پیاز و روغن-کسی دیگر نا امنی با چراغهای خطر قرمز رنگ-نورم سایه درختی بر در سپیدی را تاراند و مردی لبش را گزید-پس از آن پیچ به خانه رسیدم، به خانه خالی از تو-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1160302502760254392006-10-08T03:13:00.000-07:002006-10-08T03:15:02.773-07:00برگ که به سايه اش پيوست، درخت سياهِ زير پا تزئين شد-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1160069621795653012006-10-05T10:32:00.000-07:002006-10-05T10:33:41.823-07:00موجهای سپيد بر پتو می لغزيد- تا در خواب غرق شدم-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1157804720305049622006-09-09T05:24:00.000-07:002006-09-09T05:25:20.316-07:00دود از دهانم به سوی برگهای درخت رفت-در حالی که می برد تمام فريادم به تو را-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1152096935649744802006-07-05T03:51:00.000-07:002006-07-05T03:55:35.663-07:00تميزی شيشه، حضور عدمش بود که گَرد بی خيالی ازگُرده خيال پرنده تکانيد و ثبت کرد لحظه غفلتش را-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1150811388774179132006-06-20T06:48:00.000-07:002006-06-20T06:49:48.783-07:00انگشتر، آهسته بدنم را از ميانش خارج کرد و در بستر دراز کشيد-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1146825143173914562006-05-05T03:31:00.000-07:002006-05-11T08:18:20.303-07:00پدرم که مُرد، يک عکس شد چسبيده به شيشه عقب ذهنم-پدرم که مُرد، چند سطر، سياه شد در روزنامه ای-که ميتوانست آنگونه خلاصه اش کند؟-پدرم با آن هيبت-پدرم به داخل شجره ناممان رفت و تاريخم شد-او پسر شد و من پدر-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1137756323428155582006-01-20T03:19:00.000-08:002006-01-20T03:25:23.440-08:00شکاف نور روبرو باريکتر ميشود-سرما به ستون فقراتم نفوذ ميکند-از پشتِ جمجمه ام گويی موجودی ، بودنم را می مکد-می ترسم-تاريخم نيز پاک ميشود-گويی هرگز نبوده ام-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1137548864842345512006-01-17T17:46:00.000-08:002006-01-17T17:52:34.106-08:00آخرين صدا، بوسه ات بر گوشم بود-دنياي سياه و ساكتم چون بلوري فروريخت-و تل قارچها و برگهاي پوسيده با زردي و گرمي- دنياي بي موسيقيم شيرين تر از هر نغمه اي است-مرا كور كن-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1135734653892393292005-12-27T17:42:00.001-08:002005-12-27T17:50:53.903-08:00شاه بلوط، مدتها از آن بالا دوردست را ميديد-ثانيه ای بعد سنجابی خرده هايش را بر خاک زيردست پاچيد-جايی که هرگز نديده بود-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1134860815266001902005-12-17T15:03:00.000-08:002005-12-17T15:06:55.276-08:00در هواپيما-راندن اينچنين ملزومات كهنه فرنگي آنقدر هنرمندي است كه در راه به تجملات نينديشم-خوردن اطعمه در ارتفاع به ياد گرسنگان زير پا حسي عجيب برانگيخت كه ما همانيم كه چوپاني لميده بر كنار سنگي در آسمان لحظه اي ميبيند و صدايي-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1133821379261651202005-12-05T14:15:00.000-08:002005-12-05T14:22:59.276-08:00بر روي تكه روغنهاي شناور و ماسيده بر آب ، در ظرف توي سينك ، خرس قطبي كوچكي پرسه ميزند-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1133193205088655222005-11-28T07:50:00.000-08:002005-11-28T08:07:07.073-08:00پدر بزرگم كه به پايان رسيد، مرد-پدر بزرگم كه مرد، به پايان رسيد-پدر بزرگم به پايان نرسيد وقتي مرد-پدر بزرگم مرد وقتي به پايان نرسيد-پدر بزرگم به پايان نرسيد، نمرد-پدر بزرگم هم مرد هم به پايان رسيد-نه پدر بزرگم مرد، نه پايان به او رسيد-نه هم، هم نه-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1131936060348612932005-11-13T18:31:00.000-08:002005-11-13T18:41:00.356-08:00همهمه ترسناك انسانها از دور-ناله غمگين ما شغالها-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1131834887545866892005-11-12T14:32:00.000-08:002005-11-12T14:34:47.556-08:00انگار به دور مينگرم-اين آدمها تارند-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1129855876341628282005-10-20T17:21:00.000-07:002005-10-20T17:51:16.346-07:00برگ خسته بود و خشك-با انگشتي شاخه را گرفته بود-زمين مي خواندش و باد مي تكاندش-بغضش تركيد و چكيد-چرخان و گيج به كابوسش پاي نهاد-خيس شد اما تشنگيش ماند-درختش چه؟-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1128817346020380342005-10-08T17:20:00.000-07:002005-10-08T17:22:26.026-07:00Anathema Parisienne Moonlight I feel I know youI don't know how I don't know why I see you feel for me You cried with meYou would die for me I know I need you I want you to Be free of all the painYou hold inside You cannot hide I know you tried To be who you couldn't be You tried to see inside of me ..........................I don't want to go Away from you Please try to understand Take my hand مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1127921701820865822005-09-28T08:33:00.000-07:002005-09-28T08:35:01.826-07:00گوشهاي خائن، شنيديد آنچه در پي اش بوديد؟-تكه گوشتهاي متعفن، گفتيد آنچه حريصش بوديد؟-اي دلها كه از قلب دور شديد و با شكم الفت يافتيد، آيا خباثت بپاداشتيد؟-و آيا زيبايش يافتيد آن بوسه را كه به نسيمي رسيد مرا؟-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1127377306903168472005-09-22T02:20:00.000-07:002005-09-22T01:21:46.903-07:00از آن مرد چهل ساله بعيد بود- نوك پا مي پريد و تلو تلو ميخورد- جاي پاي كوچكي روي سيمان خشك شده بود سعي كرد دقيقا پايش همانجا قرار گيرد-مرد ده ساله نوك پا ميپريد...-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1126645523489782942005-09-13T13:51:00.000-07:002005-09-22T01:17:03.913-07:00پيرمرد پشت گوژ كه سر به طاعتش فروانداخته بود، خاك از زمين مي سترد و حلقش به جارو ميخراشيد-تكه زميني پاك مي كرد، بي بها-پس بهايش دانستم-درنگ بايدم كه چون برآن گذر كنم؟-پاي برچه مي نهم؟-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1125589424893544082005-09-01T08:41:00.000-07:002005-09-13T10:51:58.403-07:00قطره اي آب از آسمان بر خاك تنم افتاد-از انعطاف آن گِل ،آنچه را كه دميده بودند ياد آوردم-به خلقت نميماند-شعفي بود و هيچ، حاضر-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1123404136230362532005-08-07T01:40:00.000-07:002005-08-07T01:42:16.236-07:00باد در گوشه اي از من ميوزد و برگهاي رنگارنگ پاييزي حسم را ميپراكند-فرو كه مينشينند، رفتگر آهسته به كوچه ديگري ميرود-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1122672891187421502005-07-29T14:34:00.000-07:002005-07-29T14:34:51.193-07:00برجلد سيگار سفيد و آبيم، نقش پرنده اي است-بر آن نوشته ‹سبك›-تمامش را كشيدم ونپريدم-سبك نشدم و پنجره هنوز باز است- در افق نوري زد-از پنجره بيرون پريدم-ابتدا بر سنگهاي كف حياط سقوط كردم-سپس به آسمان رفتم-سبك-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1122555695650587162005-07-28T05:53:00.000-07:002005-07-28T06:01:35.656-07:00مرغ ناليد-صدايش در سكوت پيچيد-ميدانست صدايش را كسي شنيد؟-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1121040923552280652005-07-10T17:13:00.000-07:002005-07-10T17:15:23.556-07:00... و سكوت همه جا را فرا گرفت-غذاها ماند-دودها موسيقي را رقصيدند-ميز كوچكم وسعتي يافت كه دوستانم محو شدند-چكه ها را شنيدم ،صداي نفسها ،رهگذرها ، ...-ما ...-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1119038768170555172005-06-17T13:04:00.000-07:002005-06-17T13:06:08.173-07:00انگشتم كه نسيم را ميفشرد، خم بر زانو آوردم-باريكه اي ازسقف برنورافتاد-تكان، آرام بر پرده سريد-نسيم آويزان ماند و لامپ رفت-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1116980178681182832005-05-24T17:15:00.000-07:002005-05-24T17:16:18.683-07:00درختِ آبي وزيد-پرنده دم جنبانيد-نيم خانه ها طلايي ، نيم ديگر بنفش شد-كاج بلند دور را ميديد ، لرزيد-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1115654845372739822005-05-09T09:02:00.000-07:002005-05-09T09:07:25.376-07:00باد كه آمد ، چند پشه غريبه آورد و پرده را گذشت تا موسيقي را بگذراندش-حال درختان با موسيقيم ميرقصند-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1109354160462345142005-02-25T09:53:00.000-08:002005-02-26T09:22:54.086-08:00آب برآسفالت قدم ميزند، خيس- شرشرناوداني جارويي را سيراب ميكند-مردها دود ميكنند و زنها سفيديشان را درسياهي پنهان-هنوزقدم زدن از كنار كپه اي برف، گونه را سرد ميكند و آجرها گرم-روز خوبي است براي مردن-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1107931914931909382005-02-08T22:31:00.000-08:002005-02-08T23:10:58.810-08:00سفيديها همه آلودگيها را پوشاند-
اما همه زيباييها هم سر خم كرد-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1107506892370663102005-02-04T01:41:00.000-08:002005-02-05T11:06:14.053-08:00
جزيره نشينان كوه آتشفشان سيگارم-
ديگر راه فراري نداريد-
بر انگشتم بپريد-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1105848371183132702005-01-15T20:04:00.000-08:002005-01-15T20:06:11.183-08:00زمان كه نگذشت قطره ها بر شاخه ماند
و براقي ناوداني تا انتهاي كوچه-
پايم كه سريد زمين از پشت بر سرم كوبيد
و قطره خوني در آينه از گوشش چكيد-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1104400007975543712004-12-30T01:43:00.000-08:002005-02-05T11:08:15.943-08:00كاش با صداي قاشق به ليوان چاي بيدار ميشدم-
با لبخندت كه شيرينش ميكرد-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1102974078423657072004-12-13T13:39:00.000-08:002004-12-13T13:41:18.423-08:00پرگار خورشيد آهسته درختان را پيمود-
گرماي دودكشي سياه منظره ام را رماند-
پرندگان آخرين چرخ را زدند ولي ناخنهايت
مرا نخراشيد-
بدن بي استفاده ام در سرما زرد شد و از شاخه ها
چكيد-
سياهي همه آبيهاي سير سرد شب مرا در رطوبت
باران به سنگهاي كف زمين ترسانيد-
آنقدر كه به صبحي نينديشم-
و نتوانم بنويسم بيش-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1102895631561893112004-12-12T15:53:00.000-08:002004-12-12T15:53:51.560-08:00-...
وقتي گفتم اگر نمي تواني تا ابد از من در برابر
خورشيد محافظت كني كنار برو رفت-
هنگامي كه بازگشت نور خورشيد بر پيراهن روشنم
منعكس شد و توانستم از زير تاريكي حاصل از موهاي انبوهش شعله هاي چشمانش و پيرامونش
را ببينم-
هويدا بود مرا دوست داشت-
از نا منظم قلبش-
از چشمان خيسش و لرزش انگشتانش و از اينكه
نمي توانست كلمات را به كمك بگيرد و ...-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1102805888911272202004-12-11T14:55:00.000-08:002004-12-11T14:58:08.910-08:00موهاي ابر سياه بر شانه هاي سپيد زمين مي لغزيد-
او نيز-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1101961983981012302004-12-01T20:32:00.000-08:002004-12-01T20:33:03.980-08:00قطره لامپي بر سقف خشك شده و نمي چكد-
بيرون شيشه برگ خشك شده و قطره اي نمي چكد-
سينك نقره اي خشك شده و قطره اي بر آن نمي چكد-
گلويم خشك شده و قطره اي از گونه ام نمي چكد-
دستانم خشك شده و از قلم قطره اي نمي چكد-
صداي تمام قطره ها در مغزم خشك شده اما قلبم مي چكد-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1101821021937181592004-11-30T05:22:00.000-08:002004-11-30T05:23:41.943-08:00تو تمام تكثر شهري وارونه و آويزان از شاخه ها-
تو گرماي نبض زير پرهاي پرنده اي وقتي به
سرعت از بالاي سرم لغزيد-
تو عطر برگ خيسي-
رنگ قهوه اي و سبز سيري-
تو آن چيزي هستي كه من ندارم-
و هر آنچه كه دارم-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1101572898429887662004-11-27T08:27:00.000-08:002004-11-27T08:28:18.430-08:00خورشيد از پشت درختان زار ميزد-
پرنده ميچرخيد-
برگ تاب ميخورد-
قطره ابري چكيد-
بر شهر بنفش-
سپيدي آن بالا نشست-
دور از گرگ و ميش-
كاج لخت شد و نحيف-
مرد گريست-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1101325761345268062004-11-24T11:48:00.000-08:002004-11-24T11:49:21.346-08:00به ميان گرداب برو-
مستقيم در مرکزش-
و از آن ميان صورتها را ببين که در اطراف چون
سراب بخار ميشوند و می رمند-
اين چنين نيروی عظيم در اطرافت همه را ميترساند-
پس آنان تو را بدبخت مينامند و دل ميسوزانندت-
اينجا که سرسام باد نوازشم می کند و انبوه قطرات
مسخ شدگان بيرون را معوج ميکند و پراکنده-
و در پايين همه چيز به پايان ميرسد-
حتی هيچ-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1100632120311934652004-11-16T11:08:00.000-08:002004-11-16T11:08:40.310-08:00من خيس-
من افتاده بر سنگهاي سرد-
درختم در بالاي سرم ماند-
خورشيد باز او را پيمود ولي اينبار سياهي سير
مرا ترساند-
اين پايين خواهم پوسيد-
بجنب طلايي من-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1100447241771950272004-11-14T07:46:00.000-08:002004-11-14T07:47:21.770-08:00درخت ترسيده از پايان در پاييز-
موسيقي دلهره ريزش لخت غرور-
گذر نور از ميان مانده استخوانهاي چوبي-
رنگ پريدن برگ-
حسرت مرگ در رگ-
و سكوت تحمل نظاره سقوط-
سبز نبودن درد است-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1100249183133234952004-11-12T01:44:00.000-08:002004-11-12T00:46:23.133-08:00همسر عزيزم
اين پارچه ها هنوز همانهايند روی تخت-
کمی کثيف تر شده اند اما جای تو هم بر آنان است-
آن سمت تو هنوز بوی تو را دارد، سخت است در شب
به آن سو غلت نزنم و بويت را نيالايم-
مثل کمد لباسهامان، هنوز نيمه چپ کمد که متعلق به
آويزه های تو بود نيمه مرا عطرآگين می کند-
نيمه خاليش-
نيمه تو-
حضورت با نيمه های خالی مرا شاد می کند و غمگين-
و اين مثبت و منفی چون گرم و سرد غوغايم می افزايد و
طوفانی مياوردمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1098978060808793682004-10-28T08:39:00.000-07:002004-10-28T08:41:00.806-07:00کودک چه روان بر تاب غنوده-
قرچ قرچ آهنش چه روان می خواباندش-
بيش از اين بر نتابم-
حضور عدم روانی فلز روحم با سکوتِ
صورتيش را-
تابم-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1098875830264171022004-10-27T04:10:00.000-07:002004-10-27T04:17:10.263-07:00همسر عزيزم-
به اميدِ يافتنت اينها را می نويسم-
حسم می گويد در خانه ای اما وقتی به اتاقی ميروم
گويی تو در اتاق ديگری هستی، اگر به آشپزخانه
بروم به ديدنت و آنجا نباشی تميزی ظروف می گويد
رفته ای، شايد به حمام-
اگر به حمام بيايم و آنجا نباشی از بخارهای روی کاشی
می فهمم که تازه اينجا را ترک کرده ای و شايد در اتاق
خواب باشی، اگر آهسته به اتاق خواب بيايم و آنجا هم
نيابمت، از عطر فضا خوب می دانم بوده ای مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1098452516948665982004-10-22T06:40:00.000-07:002004-10-22T06:41:56.946-07:00آخرين تکه نورِ، حرفهای ماه پشت ابرهای
تاريک شب از بين رفت-
بی اغماض-
همچون کيسه ای معدوم که مردی آنروز به
آرامی با پا به داخل رودخانه عميق پرت کرد-
بی ترحم-
مانند آخرين تفاله های بدن پشمی بازيچه روی
آسفالت که روزی ملوس تر بوده-
مانند بلع خفقان آورِ دودِ شهری پنهان از بنفش-
پس سکوت می کنم وقتی کلمات خائنانه به گوش
خواهند رسيد-
وقتی نقطه ای، مکثی، سرکجی تمام شکوهم را
ناپديد می کند-
که گويی هرگز مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1098184217767458332004-10-19T04:03:00.000-07:002004-10-19T04:10:17.766-07:00خط چينها از کنارم می رميد-
زيپ طلايی اتوبان را شکافتم-
فلشها به جلو ميراندم-
آهسته، مدرسه-
آبيها، گردها، قرمزها، ...-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1095715451613476982004-09-20T15:22:00.000-07:002004-09-20T14:24:11.613-07:00کاش ميتوانستم آرام همچون زمزمه
و لغزان چون حلزون به گوش ات
داخل شَوَم و در لابه لای هيجان وصلِ
ارتعاشات به قلبت راهی بيابم به وصلم-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1095626835107532382004-09-19T13:44:00.000-07:002004-09-19T13:47:15.106-07:00 من تنهايم-
يا در حضورعدمت با من-
يا با عدم حضورغيبتت-
اينها همه هماهنگی افزود-
که فرصت درک واحد شدن هيچ با همه بود-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1093461122031469142004-08-25T11:59:00.000-07:002004-08-25T12:12:02.030-07:00همهء آسمانيان بالاي سرمان قند ميسايند سفره مان به بزرگي فاصلهمان و همه خوبهاي دنياي بينمان مهمان شاديمانند،مبارک است.
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1093346412629573092004-08-24T04:14:00.000-07:002004-08-24T04:20:12.630-07:00درخت بارور سيبی آزاد کرد به شکرگزاری از خاک-
رضايت خاک زمزمه ای بم بود-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1093027164785297192004-08-20T11:35:00.000-07:002004-08-20T11:39:24.786-07:00پشت صاف آسمان خراش می خاريد-
پس کجايند آن دو مهربان که آويزان از
طناب مرا می خاراندند-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1092941226134894232004-08-19T11:43:00.000-07:002004-08-19T11:47:06.133-07:00تراموا از ريل خارج شد و به سمت کودکان رفت-
کودکان از ترس بستنيهاشان را به زمين انداختند-
مورچه ها در بارش شهاب سنگهای يخی
جان سپردند و منقرض شدند-
ساختمان، آسمان را خراشيد، آسمان ناليد-
بالاخره صدای پژواک قطرات در فاضلاب سوسکها
را ديوانه کرد-
آنان عربده کشان زشت شدند و گوژپشت با سبيلهای انبوه-
مردم آنان را خائنانه مسموم کردند، سپس روده هايشان
را به ديوارها پاچيدند و زنها بر آنها استفراغها کردند-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1092261695855582122004-08-11T14:59:00.000-07:002004-08-11T15:01:35.856-07:00در کنار من کسی راه ميرود-
دستم را ميگيرد-
مزاح ذهنم را ميشنود و لبخند ميزند-
او حضورعدم توست که هر جا
ميروم همراه ميبرم-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1092137251891484052004-08-10T04:25:00.000-07:002004-08-10T04:27:31.890-07:00گفته هايم در ميان ناگفتنيهای نافهميده فهميدنی نبود-
سرما گرما شد و من راحت نشدم-استکانی چای-
استراحتگاهی سبز، غربتر از وطنم-
دور از من سبزی فقط سبزه ای بود بی طراوت-
دنيای مجازی اطرافم با من رشد نکرد، من کوچک
شدم-
پروانه ای بودم نشسته بر زمين ثانيه ای به عبور
چرخی از اتوبوس- آرام-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1091959457970939282004-08-08T03:02:00.000-07:002004-08-08T03:04:17.970-07:00خوابم نميبرد-
در ذهنم گوسفندها را ميشمرم-
آنها سفيدند و هر کدام که از روی حصارها
ميپرند ميشمارم تا خوابم برد-
بر خلاف تصور آنها شبيه هم نيستند-
بعضی زبر و زرنگ و برخی فربه، تعدادی
پشمالو و چند تايی واقعاً نميتوانند بپرند، سعی
می کنند با دندان به تکه چوبها آويزان شوند
اما ...-
از پشت هياهوی بقيه بلند می شود و غم آن
گوسفندان و آن سر و صداها خواب از چشمم
ميبرد-
تعدادی گوسفند با سرهای سياه آنطرفتر مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1091752548584830142004-08-05T17:34:00.000-07:002004-08-05T17:35:48.586-07:00زنانی بی سر، زيبا و پوشانيده، ايستاده برای
نظاره گرانِ پشت شيشه-
حشرات به نور جلب می شوند، حتی به مرگ،
انسانها کاش-
پيرزنی از پای مجسمه های اغراق شده مردانِ
کارگر، گل سرخی چيد، بی توجه به فلز بالای
سرش-
و سرنوشت، آنچه رقم ميزند مهم نيست او آرامشم
را هدف گرفته است-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1089925221680570572004-07-15T13:57:00.000-07:002004-07-15T14:00:21.680-07:00 وصيتنامه
هان ای پسر تو چون نسيمی، چون از
بر گل بگذری معطر گردی، بهوش که
بر گرد نجاسات مگردی که آلوده شوی و
مطرود عالمان.
با شدائد مجنگ بل بزی همچنان که با
موج نتوان.
در عمق غرق نشوی در سطح خواهی گنديد.
آهسته روی تند گذری، به دقيقه ساعتها بينديش
به دغدغه هيچ.
روز شب شود و روشن تاريک، بالا پايين و
راست کج، استوار چيست؟
گذر کن، آرام، ناظر، زندگی بر ملايمان
سخت نگيرد ومهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1089621057254603942004-07-12T01:27:00.000-07:002004-07-12T01:30:57.256-07:00 دريا را ديده ای ساحل را ميشويد؟-
و انسان را که آلوده اش می کند با همان پشتکار؟-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1089487987308498392004-07-10T12:31:00.000-07:002004-07-10T12:33:07.306-07:00 اينجا از افق دور است، از اشتراک-
افتراق است اينجا-
آسمان آن بالاست، دريا اين پايين-
تنها پرندگانند راهوار به هردو-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1088898448488331402004-07-03T16:47:00.000-07:002004-07-03T16:47:28.490-07:00 يک حبابم-
نازک و شفاف-
آنطرفتر کسی عرق می چکاند و سياهی بيرون
می کند از لباس-
در من بنگر، در رنگين کمان طاق زيبايم-
در کوتاهی زندگيم واقعيتی است-
تعجيل کن-
قطره ای کافيست تا آسمانم از حقيقت تهی شود-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1088803459287668792004-07-02T14:23:00.000-07:002004-07-02T14:24:19.286-07:00 پدربزرگم که مُرد، درخت بيد شد-
مادر بزرگم بر سنگی اشک ريخت-
پدربزرگم دستانش را محبت آميز بر پشتش می کشيد-
هنوز سايه سرش بود-
شيشه ای گلاب بر سنگ ريختند-
قطره ای هم نصيب بيد شد-
پدربزرگم معطر شد-
برگهايش را افراشت، مغرورتر-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1088237385642876152004-06-26T01:07:00.000-07:002004-06-26T01:09:45.643-07:00 شبها سايه ها راه ميفتند و از پايين درختها به پنجره ها
تعدی می کنند-
گاهی به درون اتاقها ميايند و به خوابهايمان وارد ميشوند
و آنها را خوفناک می کنند-
گاهی فقط بر مبلی لم ميدهند و تا صبح چرت ميزنند-
گاهی که ميلرزند گربه ای را ميترسانند و ميخندند و باز
ميلرزند و ميترسانند-
صبح همچون کابوسی مرموز ميروند، در حالی که زمزمه
می کنند:"ما دوستان جدا نشدنيتان هستيم، سايه وجود سياهتان"مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1087972651417105152004-06-22T23:36:00.000-07:002004-06-22T23:37:31.416-07:00 خرمالوهای قرمزِ سنگين به اجبار شاخه ها را
رها کردند و به آبی حوض سقوط کردند-
قطرات آبی، که مدتها سرد بودند در شلوغی و
هياهو از حوض گريختند و بر آجری ديوارها
پهن شدند-
انوارِ زرد آفتاب که از گرما گريزان بودند، قطرات
را سبک کردند-
قطراتِ سبک، سفيد شدند و بالا رفتند-
قرمزها در آبی سبک بودند-
آبی بر آجری سبک شد-
سفيدی بر آبی ميرفت-
زردی، آجری را گرم کرد-
آجری، آبی را سبک کرد-
سياهی، مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1087753751435556052004-06-20T10:45:00.000-07:002004-06-20T10:49:11.436-07:00 در خاکِ تنم، آرزوی شکوفايی دانه هاست-
شهوت فرورفتن ريشه ای در اعماقم-
خاکم، زير پا-
بگذار زندگی بر بالای سرم مغرور شود-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1087679530389229132004-06-19T14:10:00.000-07:002004-06-19T14:12:10.390-07:00 زير پريز تلفن را هر روز بايد جارو کرد-
از دو سوراخ آن استراق سمع نشت می کند-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1087463409216432392004-06-17T02:08:00.000-07:002004-06-17T02:10:09.216-07:00 سايه ابر، حفره بينی کوه را قلقلک داد-
همه جا پر شد از زردی و عطسه و قرمزی-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1086853055160843582004-06-10T00:36:00.000-07:002004-06-10T00:37:35.160-07:00 رودِ راه گم کرده به هيچ جا نمی رسد،
خسته در بيابان، پهن ميشود تا آفتاب تمامش کند-
اما رودهای خوش شانس، مردم ميبرندشان به
زمينهاشان، هندوانه ميشوند و ماندگار-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1086599516925396422004-06-07T02:11:00.000-07:002004-06-07T02:11:56.926-07:00 ابرِ تنها، سفيد و بيروح در آسمان ايستاده بود،
کمرنگ-
سايه اش بر زمين اما چهارنعل ميرفت،
شيطان-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1084810372955419382004-05-17T09:11:00.000-07:002004-05-17T09:12:52.956-07:00 آسايشم، سر نهادن بر گرمای بدن مرغهاست و
گوش دادن به نجوای آرامشان در گوشم تا خواب-
و بدنم بر مزرعه ای بزرگ ازغوزه ها است و
نوازشِ تک تارِ آخرين حلاج که تار و پودِ در هم
ريخته را از کسالت زمان رقصانيد-
گله ای بز از من می گذرد، بی توجه به زبری
ضخيم پشمشان بر تنِ خواب-
همه را نهاده اند بر چند درختی که گرچه از عادت
عموديش دور است اما پايش بر زمين است و
جانوری بر آن لانه دارد-
مستم، که مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1084545062816683182004-05-14T07:29:00.001-07:002004-05-14T07:31:02.816-07:00...سکوت...مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1083849572015776442004-05-06T06:18:00.000-07:002004-05-06T06:30:04.623-07:00 کاش gay بودم و سالها بيهوده به دنبال شريکی
نمی گشتم که قوانين می گفت مونث باشد-
که خود را زيباتر از چيزی که هست نشان دهد-
و مهربانتر از آنچه هست-
و ظريفتر و نرمتر و لطيفتر و نوعدوست تر و ...-
کاش سالها در ميان کسانی نمی گشتم که مجذوب
قدرتند-
و اميدوارم بدانی کمتر قدرتی پيرامون خشونت نمی گردد-
خشونت-
چه لغت زشتی برای آنهمه ظرافت که در پوشانيدن
واقعيتها با پودرها و روغنها و بوها ... به مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1083234145127167712004-04-29T03:21:00.000-07:002004-04-29T03:26:35.123-07:00 وقتی جسدم افتاد خواهی ديد اتفاق فرخنده ای است-
آب می پوساندم و خورشيد خشکم می کند-
باد مرا به پای علفی ميبرد-
تمام شرافتم سبز ميشود و گوسفندی مرا با هزاران ديگر
بی ملاحظه آسياب می کند-
آيا در روحيه اش مفيدم؟-
باد مرا به درياچه ای ميبرد-
ماهی مرا نفس ميکشد-
و با شنها از آبششهايش خارج ميکند-
چه نغمه ای در گوشش خواهم بود؟- دلنشين؟-
باد مرا به شهری ميبرد، ای کاش خباثتهايم بر اولين
لزجِ مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1083186314106013122004-04-28T14:04:00.000-07:002004-04-28T14:09:23.716-07:00 هليکوپترهای کهکشان پرتقالی گَرد حمل می کنند-
عنکبوتی شوخ، تکه شکوفه ای را تا ابد آويزان و
چرخان معلق کرده است، چه لحظه باشکوهی ماندگار
شده است-
حلزونی با بازوبندِ طرفداران آرامش و سلامتی بدون
عجله راه کوتاه و طولانی امروز را آغاز کرده، از
ظاهرش مطمئنم به راه بيشتر از هدف مينديشد-
علفهای سبز شب نشينی دارند، سراپايشان جواهر است،
درخشان-
فرشته ای با پيراهن بلند و صورتی به سبکی پروازِ يک
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1083030108923190922004-04-26T18:41:00.000-07:002004-04-26T18:45:55.530-07:00 سفالگر بر گل دميد و از خاک و آب، بر چرخ
گردون وجودی آفريد-
او را به کوره شدائد سخت کرد و با لعاب رنگينِ
دنيوی، شکننده-
پس از زمين بر آمد و بر بلندا ايستاد-
لعل و گل و بلبل به کنارش همه خوارند
ساقی و می و چشم خمارش به کنارند
آب را به گل، معطر گردانيده و در او انباشتند تا
که در وقت مراد، بر دست يار بوسه ای بتواند زدن-
از بخت بدش لرزه بر اين خاک بيفتاد
فی کل مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1082581799234880252004-04-21T14:08:00.000-07:002004-04-21T14:13:59.436-07:00 يک بطريم، سفيد از يک گاو-
بطريم، خمار از کهنگی شرابِ مغروق در
دريای فراموشی، پنهان در جعبه ای مدفونِ
انبارِ کشتی، شکسته بر کف شنهای تاريک
اقيانوس-
بطريم، شکسته با لبه ميزی و حريص بريدن
گلويی مست تر در دعوايی کافه ای-
بطريم، محيط بر کشتی کوچک و محاط بر ميز
کاپيتان کشتی غول آسا-
بطريم، لحظه ای مانده به مرگ روی تسمه ای
سياه و ثانيه ای تا بازيافت خرده شيشه ها-
بطريم، سرگردان از لگد مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1082148389056868812004-04-16T13:45:00.000-07:002004-04-16T13:50:22.090-07:00 دارد شب ميشود-
هوا نمناک است-
چراغهای روی کوه می درخشند-
از نوک برگهای تازه، قطره های خنک آب می چکند-
قطره ها تازه از آسمان به زمين رسيده اند-
همه چيز برايشان تازه است-
مخصوصاً پوست نرم برگها-
مثل بالشی نرم برای فرود-
آنها هيچوقت قبول نمی کنند بعضيها روی سنگ سقوط
می کنند و هزار تکه می شوند-
قطره ها که خورد شوند بيشتر می شوند-
قطره، قطره است ديگر-
بزرگ يا کوچک-
رهگذرها سرشان را مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1082128587979397742004-04-16T08:13:00.000-07:002004-04-16T08:20:21.123-07:00 شاهد، 90 درجه سرتو به پهلو خم کن-
ابرها به خط-
آماده-
رعد و برق-
تگرگ-
و بدن همه برگها سوراخ و مرده-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1082068974023164162004-04-15T15:40:00.000-07:002004-04-15T15:50:36.030-07:00 ما اشرف مخلوقاتيم-
مردان بر هم شاخ می کوبند-
زنان، بی تفاوت نشخوار می کنند و در نهايت
خود را بر بزرگترين و قويترين تسليم می کنند-
کاش گرگ بوديم و ميليونها گوسفند را بی دليل
ذبح نمی کرديم تا در بيابان بگندد فقط به رسمی-
کاش خرس بوديم و شيرينی تخريب مأمنی، عسل
زندگيمان بود و سير می شديم-
ميدريديم و نمی فهميديم و از اجساد کوه نمی ساختيم-
کاش کوسه بوديم و به هر دندانی وجودی می گرفتيم و
به مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1081926689574223562004-04-14T00:10:00.000-07:002004-04-14T00:15:19.686-07:00 درختهای بی برگ....-
تيرهای کمانِ نشسته بر زمين از جانب خدايان-
لحظه انفجاری ايستا-
نايژکهای زمين در ريه آسمان-
آخرين اثر موجودی رفته و رگ و پی مانده-
متضرعانی سنگ شده و دست بردعا به آسمان برده-
رعد و برقی زمينی در تقابل با آسمانيش-
ريشه های زمين در خاک آسمان-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1081855325735901822004-04-13T04:21:00.000-07:002004-04-13T04:25:54.606-07:00 چراغها، متين و آرام در رديفها ايستاده بودند-
وقتی رودخانه حائلمان شد، شيطنت باطنيشان را
در آب رودخانه ديدم و چه شاد بودند و رقصان-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1081786099695800612004-04-12T09:04:00.000-07:002004-04-12T09:12:10.140-07:00 ما درختيم-
ريشه در خاک داريم و به آسمان ميرويم-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1081721940176483662004-04-11T15:18:00.000-07:002004-04-11T15:22:47.060-07:00 زندگيم، چراغ قرمز کوچک روی زنگ است-
روشن است-
هيچ کس لمسش نمی کند-
هيچ کس حتی به آن نگاه نمی کند-
فقط هست-
روشن-
مثل وظيفه-
چه فايده ای دارد؟-
مثل لوله سياه پمپ-
بدبو و خاکی و دست به دست و متعفن-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1081466739182602902004-04-08T16:24:00.000-07:002004-04-08T16:29:22.186-07:00 تب دارم-
کنتور گاز از سرگيجه ناله می کند- نوازشش می کنم-
وقتی خوابم می برد درجه در دهانم خورد ميشود-
خون مخلوط با فلز چه طعمی دارد-
نيمه های شب است و سرم گيج می رود-
دون کرليونه به همسرش حرفهای عجيب ميزند-
سوراخ توالت زيبا است- سفيد و براق و نرم و گرد-
دلم نميايد آنجا را کثيف کنم- پس به حياط ميروم-
يک زرافه کوچک که شبيه جوليا رابرتز است بالای سرم
پرواز می کند-
بر فراز درختهای اين اطرافمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1081200095004356282004-04-05T14:21:00.000-07:002004-04-05T14:25:13.873-07:00 چه بهای سنگينی برای رازداری-
از دست دادنت-
رازدار خواهم ماند-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1080946399688455822004-04-02T14:53:00.000-08:002004-04-02T14:57:56.890-08:00 يک نهال مطرودم-
در باغی متروک-
مذبوحانه ميزيم برِ ديوار سترگ-
ميروم بالا، رشد خواهم کرد-
قلمم هم عاليست-
باغبانی آنرا گفت-
از فراز برج بلند-
خرد ميديد مرا-
قطعه سبزی آن پايين-مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1080944895867824972004-04-02T14:27:00.000-08:002004-05-14T08:06:59.626-07:00 ستاره های نت پشت سيمهای حامل برق-
گِرد سفيد ماه-
سکوت کشيده شهاب-
پرندگانِ ساز بر روی سيم-
و موسيقی لرزان 220 در پريز-
ميخی بياب، آنرا در سوراخ فرو کن-
خواهی رقصيد-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1080549839127799012004-03-29T00:42:00.000-08:002004-03-29T00:47:27.700-08:00 سکوت کردی، عشق پنهان شد-
گنج در کنج نهادی-
زيبايی در تاريکی تجلی نيافت و آتش بدون هوا فسرد-
گل پنهان در صندوقِ خانه خواهد خشکيد، نه از بی هوايی
يا شدائد ديگر که از دوری-
از آدم برفی چه ماند بر تموز جز چند دکمه ای و زغالی-
و از ابهت شاه جز مومی پوک در گور-
به چه سکوت کنی؟-
به پيرزنی که گويی روزی زيباروی بوده؟-
زنانِ پير روی نمی گيرند-
...و جنگل...-
در جايش شهری ساخته اند و ميانش آب مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1080509098017039362004-03-28T13:23:00.000-08:002004-03-28T13:28:26.233-08:00 محبت چراغها بر من می تابيد- زرد-
درختی به چپ و درختی به راست خم-
دو سری کامل- منِ کوچک، کوک زنان از
بينشان می دوزيدم-
همه دوست بوديم و من ارضاء شدم-
برای اولين بار-
مهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3849314.post-1080162734413915042004-03-24T13:10:00.000-08:002004-03-24T13:20:53.466-08:00....پنجشنبه -روز تولدم- قرار است بعد از غذا ببرمشان پايين براي جشن. برايشان نوشيدني الکل دار درست کنم و برايشان کيک ببرم. کمکشان کنم که برقصند و شادي کنند و تمام مدت چهار چشم داشته باشم مبادا به بقيه و خودشان آزاري برسانند.
...
از وبلاگ صندوق خونهمهرداد ميرهادیhttp://www.blogger.com/profile/06936089753714761365noreply@blogger.com0